Gelijkgestemden

Hoewel ik een pittig debat op basis van feiten niet schuw, is de lieve vrede me… liever. Zeker in tijden waarin de randen van het betamelijke worden opgezocht en zelfs schaamteloos overschreden. Op de Gerarduskalender in onze bijkeuken las ik eens: een gesprek tussen twee personen bestaat uit drie elementen: jouw verhaal, het verhaal van de ander en de waarheid. Ik moest denken aan die keer dat ik aanwezig was bij de oprichtingsbijeenkomst van het genootschap der gelijkgestemden. 

Die bijeenkomst was overal aangekondigd en eindigde met de mededeling dat ‘iedereen welkom was’. Hoewel ik niet iedereen ben, maak ik wel graag deel uit van iedereen. Dus toog ik naar de bijeenkomst die plaatsvond in een ruim bemeten huiskamer in, jawel, ons pittoreske Deurne. De gastheer was druk in de weer met de ontvangst van de gelijkgestemden die hij hartelijk begroette met een warme dubbele handdruk en een brede, naar grimas neigende, glimlach. 

Er klonk geen gerinkel van koffie- en theekopjes uit de enorme leefkeuken. Dat was ook geen wonder want de gastheer wees er bij zijn hartelijke welkom meteen op dat men zich naar hartenlust kon bedienen van hetgeen dat op de grote tafel – bekleed met smetteloos wit damast - stond opgesteld. Thermoskannen met heet water en thermoskannen met daarop in koeienletters KOFFIE stonden te wachten op de gelijkgestemden. Ook een enorme schaal met plakjes cake en een grote koektrommel met een rijk assortiment aan hartige lekkernijen stonden voor het grijpen. 

Al snel gonsde het gezellig in de ruim bemeten huiskamer als bij een bijenkorf. Er klonk het getinkel van lepeltjes van mensen die het roerend met elkaar eens waren. Het voelde als thuiskomen. Een warm bad. Er viel geen onvertogen woord. Soms ontsnapte er zelfs een glimlach. De gastheer nam het woord en nodigde iedereen uit te gaan zitten. 

Toen iedereen zat bleek dat de gastheer op iets meer gelijkgestemden gerekend had. ‘Beste gelijkgestemden’, begon hij. ‘Wat fijn dat jullie bij de oprichtingsbijeenkomst van het genootschap der gelijkgestemden aanwezig zijn. Mocht u een tweede, of zelfs derde, kopje koffie of thee believen, wees dan mijn gast!’ De gelijkgestemden applaudisseerden instemmend. Ik zag al die gelijkgestemden keurig op hun klapstoeltjes zitten en vroeg me af waarom ik daar niet tussen zat. Op dat moment werd ik, nat van het zweet, wakker…