Doekje open, doekje dicht

In Arnhem staat een museum waar sommige schilderijen zijn voorzien van een gordijntje. Niet om tocht of motten te weren of vanwege een spontane verbouwing, maar om tere zieltjes te beschermen tegen onverwachte artistieke confrontaties. En niet alleen bij bloedige oorlogstaferelen en zwaar pornografische voorstellingen, nee ook bij, in mijn optiek, toch vrij onschuldige afbeeldingen. 

Want stel je toch eens voor: je slentert rustig langs een idyllisch landschapje van een oude meester met schaapjes en een herdersjongetje en ineens bam: zomaar een schaars geklede nimf in de hoek van het schilderij met een snaakse blik alsof ze zojuist je belastingaangifte heeft gelezen. Een uitstekend idee dus, dat gordijntje. Sterker nog: dit land heeft dringend méér gordijntjes nodig. 

Neem de vleesvitrine in de supermarkt. Vegetariërs zouden veel rustiger boodschappen doen als ze niet plotseling oog in oog zouden staan met een rijtje dode karbonades dat erbij ligt alsof ze auditie doen voor een horrorfilm. Nee, beter even om je heen kijken of je niet per ongeluk een netelvreter gaat choqueren, gordijntje open, die heerlijke bieflapjes bijeen graaien, gordijntje dicht. Netjes. 

Ook een sportschool verdient draperieën. Ik weet niet hoe u er over denkt, maar ik zit er niet echt op te wachten onverwachts geconfronteerd te worden met een zwetende vijftiger in een fluorescerende legging, die wijdbeens op zijn rug liggend probeert een stang met een ongezonde hoeveelheid ijzer omhoog te duwen en kreunt alsof hij een piano baart. 5

En wat dacht u trouwens van de zelfscan in de supermarkt? Een voorhangsel zou daar een hoop schaamte kunnen voorkomen. Zeker wanneer een dame op leeftijd zes zakken chips, een tube glijmiddel en een komkommer inleest en het apparaat onverhoeds op tilt springt en om assistentie schreeuwt van een medewerkster. 

Ook bij familiefeestjes zouden gordijntjes wonderen kunnen doen. Vooral voor die ene bloedverwant die na twee biertjes luidkeels politieke analyses begint te geven met de intensiteit van een doorgedraaid pierement. Gewoon dichtschuiven dus, tot hij weer over zijn caravan praat. En misschien wel de meest zinnige: een gordijntje voor deze column in uw Weekblad. 

Eén rukje aan het koord en u hoeft niet te lezen dat ik denk dat de aarde plat is omdat mijn airfryer dat bevestigt. Om mijn buren en toevallige voorbijgangers te behoeden voor schokkende taferelen heb ik me trouwens voorgenomen ’s avonds mijn gordijnen ook maar dicht te doen. Het ga u bijzonder en mij ook.