Bakvissen

Enigszins beschroomd zet ik me aan deze Koolumn. Moet ik dit wel doen? En, kan dit wel in ons pittoreske peeldorpje? Na enig wikken en wegen besloot ik de stoute schoenen aan te trekken en het te hebben over de vulvalip. De vulvalip kennen wij als schaamlip. Onlangs is besloten het woord vulvalip op te nemen in de Van Dale. 

Dit na een jarenlange strijd van, onder andere, de Dolle Mina’s. De motivatie is dat dit onderdeel van het vrouwelijk geslachtsorgaan niets is om je voor te schamen. Ik ben het daar roerend mee eens. De hoofdredacteur van de Van Dale, Ton den Boom, verklaart zijn besluit om het woord vulvalip op te nemen in ons nationale woordenboek als volgt: ‘In ons werk signaleren we nieuwe woorden, maar dat betekent niet dat we daarmee andere vervangen.’ 

Na enig navorsen kwam Ton erachter dat het woord vulvalip al meer dan een eeuw in gebruik is in de diergeneeskunde. Want, dieren kennen geen schaamte. Ook in andere vaktalen wordt het woord gebruikt. Ik moest, eerlijk gezegd, wel even wennen aan het woord vulvalip. 

Toen ik het de eerste keer zag staan dacht ik dat er vlaflip stond. Op de radio hadden ze het er ook over. Het was het gesprek van de dag. Een gesprek dat alle kanten op ging, maar vooral wat lacherig van aard was. Zo stelde een vrouw die blijkbaar de schaamte voorbij was, het woord schaam te vervangen door pret. Iemand anders vond dit dan weer niet zo’n geen goed idee, want als je dit consequent doorvoert zou een schaamluis ineens een pretluis zijn. 

De kwestie bleef me op een of andere manier bezighouden. Lopend en fietsend door Deurne viel me wat op. De kinderen op fatbikes, vaak jongens met Burberry nektasjes en een vriendje of vriendinnetje op de buddyseat sjeesden me voorbij, maar ik had er geen oog voor. 

Ook andere bijzondere Deurnenaren ontsnapten aan mijn aandacht. Iemand stond op zijn hoofd zonder schoenen aan en een vrouw commandeerde op de parkeerplaats haar man die stil morrend gehoorzaamde; ik zag het niet. Wat ik wel zag? Bakvissen. Jonge meiden in de bloei van hun leven. 

Soms zaten ze op een fatbike, maar ik zag ze ook achter de kassa van een cosmeticawinkel of supermarkt. Of ze bewogen zich, deftig opgemaakt, in het uitgaansleven. Een enkeling liet het echter niet bij mascara en rouge en dacht dat het een goed idee was om niet alleen de lippen te stiften, maar ze op te blazen. Schaamlippen…