Eindelijk vakantie (2)

Na mijn laatste stukje denkt u vast dat ik een vastgeroeste huismus ben die nooit van plek komt. Mooi niet dus. Er zijn simpelweg twee soorten vakantiegangers: mensen die bij aankomst een badjas aantrekken en mensen die een zak scheerlijnen uit de knoop proberen te halen terwijl hun tent al scheef in de brandnetels hangt. Dat laatste wordt verkocht als “terug naar de natuur”, terwijl die natuur daar weinig behoefte aan lijkt te hebben. 

Een beetje hotel daarentegen begrijpt dat vakantie bedoeld is om uit te rusten. Het kingsize bed staat klaar, de badkamer bevat meer handdoeken dan een gemiddeld zwembad en niemand verwacht dat je eerst een bouwkundige opleiding afrondt voordat je kunt slapen. 

Op de camping begint de vakantie met een gevecht tegen stokken, haringen en een handleiding met onbegrijpelijke tekeningen en een lachend stokmannetje. Ook het ontbijt spreekt boekdelen. In een hotel liggen croissants erbij alsof het kleine gouden kunstwerkjes zijn die per ongeluk eetbaar zijn geworden: knapperig van buiten, zacht van binnen en zo perfect dat je bijna verwacht dat er een bordje naast staat met: “niet aanraken, alleen bewonderen”. 

Op de camping ontbijt je met een droge boterham die ‘s nachts mysterieuze dennennaalden heeft verzameld en de koffie smaakt alsof een verdrietige sok vijf minuten in lauw water heeft gelegen. En dan het sanitair. Een hotelbadkamer is een vredige tempel van marmer en warme douches. 

Op een camping trek je ‘s morgens om zes uur een sprintje om vooral de geuren van eerdere bezoekers te ontwijken. Dan beland je in een toilethokje waar de wanden vooral symbolisch aanwezig zijn en iedereen dankzij de open ruimte boven en onder de deur weet dat jij daar zit. 

Elk geluid krijgt de akoestiek van een concertzaal, waardoor je toiletbezoek verandert in een gênante voorstelling waarbij je hoopt dat geen tandenpoetser weet dat jij de hoofdact bent. Kampeerders roemen de frisse buitenlucht. Totdat de buurman sardientjes, knoflookworst en iets dat verdacht veel lijkt op een oude gymschoen tegelijk op de barbecue legt. Dan zoeken zelfs de muggen een andere plek. 

En, héél belangrijk: in een hotel word je tenminste niet gewekt door een kind dat om half zes enthousiast “Kijk pap, een slak!” roept alsof het een nieuwe planeet heeft ontdekt. Nee, daar word je hooguit wakker van het zachte briesje door de balkondeuren en de moeilijke keuze tussen het zwembad of nóg een dutje. Dus mocht u mij tijdens de vakantie niet thuis treffen… Het ga u bijzonder en mij ook