Stralend

Hoewel ik vrij neutraal tegenover het Nederlandse Koningshuis sta en je mij nooit met een rood-wit-blauw-vlaggetje naast de route zult aantreffen trek ik op Koningsdag wel trouw een paar oranje sokken aan. Dat paar kocht ik in 1986 in Tilburg, waar mijn eeuwige vriendin studeerde aan de Academie Mens Arbeid. Reden was dat, toen nog, koningin Beatrix Deurne met een bezoek zou vereren. 

Die sokken sierden dit jaar voor de eenenveertigste keer mijn voeten. Onder een stralend zonnetje flaneerden ze over de slingermarkt, waar dolenthousiaste ouders van het speelgoed van hun kinderen trachtten af te komen. Maar, voordat we ons naar het ’t Turrep begaven keken we eerst naar de feestelijke intocht in het Friese Dokkum. 

Normaal gesproken sla ik die wandelende oranje poppenkast graag over, maar dit jaar was het zo’n prachtig weer dat ik brak met een jarenlange traditie. De wereld staat in brand, dus ik was ook wel toe aan iets luchtigs. De tocht door Dokkum, waarbij onze royals gul handenschuddend, langs een dolenthousiaste menigte stiefelden verliep zonder noemenswaardige gebeurtenissen. Er werd begeesterd gezongen, gedanst en geborduurd, kortom: business as usual. Er viel geen wanklank waar te nemen. Zelfs een groepje republikeinen dat matjes riep dat het Koningshuis voor hen niet hoefde hoorde er helemaal bij en werd vakkundig door de Oranjes genegeerd. 

Een van de hoogtepunten was het moment dat Zijne Koninklijke Hoogheid Willem-Alexander de Noren onderbond en samen met zijn eega en enige Friese schaatsiconen wat rondjes schaatste op een speciaal daarvoor aangelegde kunstijsbaan. Ik vond het vooral mooi om te zien hoe koningin Máxima een uiterst sierlijke move maakte. Heeft u dat ook gezien? Nee? Kijk het dan maar eens terug en u zult zien wat ik bedoel. 

Een ander hoogtepunt was het slotakkoord, waarbij De Kast letterlijk alles uit de kast trok en naast hun klassieker In nije dei, ook Iedereen is van de Wereld vertolkte. Niet zo vreemd want zanger Syb van der Ploeg is voortaan ook de frontman van het gereïncarneerde The Scene. Nog wat gewuif en dit deel van Koningsdag zat erop en konden wij, zoals zovelen, in ons pittoreske dorpshart langs kraampjes en kleedjes slenteren. Nadat we uitgeslenterd waren fietsten we met een omweg naar huis en vieten er daar inne op ons Koningshuis en de stralende dag, terwijl de wereld in brand stond.