Harrie Berkers neemt na 45 jaar afscheid van het onderwijs

DEURNE/VLIERDEN - Aan de lange loopbaan van Harrie Berkers uit Vlierden is deze week een einde gekomen. Liefst 45 jaar was hij werkzaam in het onderwijs. Eerst als leerkracht en later vele jaren in de functie van directeur. Sinds 2018 op samenwerkingsschool De Aventurijn. Hij zag het onderwijs flink veranderen in al die jaren. “Ik heb het geluk dat ik altijd fijne mensen om mij heen heb gehad.”

door Bram Vannnisselroij

Het onderwijs heeft Berkers altijd getrokken. Na zijn opleiding startte hij in 1979 als leerkracht op basisschool D’n Bogerd in Sint Jozefparochie. Na vele jaren als docent zocht hij een nieuwe uitdaging, een functie als directeur leek hem op het lijf geschreven. Opnieuw dook hij in de studieboeken. In 1997 kreeg hij de leiding over de Gerardusschool in Walsberg. In 2006 volgde een stap naar basisschool D’n Heiakker. 

Kinderschoenen

Daar was hij verantwoordelijk voor het opzetten van zogenaamde Leo-klassen voor meer-en hoogbegaafde leerlingen, een vorm van onderwijs dat destijds nog in de kinderschoenen stond. Dat bleek beslist geen sinecure. “

Van hogerhand werden gouden bergen beloofd, maar uiteindelijk hebben we het veelal zelf moeten doen met behulp van de ouders. Dat is toch wel iets waar ik met trots op terugkijk”, vertelt Berkers. Later vervulde hij zelfs een dubbelfunctie als directeur bij D’n Heiakker én de Gerardusschool, maar dat was geen ideale situatie. 

De laatste zes jaar focuste hij zich op samenwerkingsschool De Avonturijn/Sint Willibrordus nabij het centrum van Deurne. Ook daar zette hij zich vol in voor het onderwijs voor hoogbegaafden. De Leo-afdeling verzorgt fulltime aangepast onderwijs voor bijna 100 kinderen. 

Gezien worden

“Deze groep kinderen wil vooral gezien worden en heeft meer maatwerk nodig. Ze zijn meer dan alleen slim en zijn een meester in zichzelf aanpassen”, legt Berkers uit. Het onderwijs veranderde in zijn lange loopbaan. De digitalisering rukte op en dit had voor- en nadelen. 

Tegenwoordig kun je aan de hand van een filmpje iets gemakkelijk uitleggen. Toch hebben deze moderne ontwikkelingen ook zijn keerzijde. “Social media speelt zich vooral buiten de school af, maar het komt hier toch allemaal samen. We proberen de leerlingen daarom al op jonge leeftijd te leren om daarmee om te gaan.” Ook voor leraren is het vak anders geworden. 

Specialismen

“Vroeger stond je er alleen voor. Nu is er veel meer overleg en maken we gebruik van elkaars specialismen.” Van dat samenwerken kreeg de afwaaiend directeur veel energie. Niet alleen met collega’s, maar ook met ouders en uiteraard de kinderen. 

“Ik heb daarbij altijd het geluk gehad dat ik een fijn team om mij heen had. Veel zaken die bij die opvoeding horen, worden tegenwoordig ook bij school neergelegd. Het lijkt erop dat ouders steeds moeilijker ‘nee’ kunnen zeggen tegen hun kinderen terwijl dat soms toch echt nodig is. Dat is jammer, want hoe leren kinderen zo nog dat niet alles in het leven kan, dat je ook met tegenvallers om moet leren gaan. Dat hoort bij het opvoeden, dat kun je niet alleen aan school overlaten.”

Geen plannen

Berkers kijkt niet op tegen zijn pensioen. “Ik ga mij zeker niet vervelen, maar heb bewust nog geen plannen gemaakt.” Het contact met de leerlingen, collega’s en ouders zal hij wel gaan missen. “We hebben hier een boek liggen waarin we leuke spreuken schrijven als kinderen iets leuks of grappigs zeggen. Regelmatig pak ik dit erbij en dan besef ik mij wat voor een leuk beroep ik eigenlijk heb”, besluit Berkers.