Feest der herkenning (2)

Vorige week begon ik een minfeuilleton. Hierbij het tweede, en laatste, deel. Wat vooraf ging: een kinderfeestje van mijn buurjongen. Een van de jonge gasten heette Alex en die woonde in een bos. Na afloop werd Alex thuisgebracht met de auto. Het was erg donker en wij mochten mee. 

Fietsend over de Oude Helmondseweg zag ik even geleden vanuit een ooghoek iets dat mijn aandacht trok. Een straatnaambord met daarop: Blokpostweg. Het leek er neergezet door iemand die het ergens anders had ontvreemd en hier, midden in het bos, had neergepoot. Het bord bleef me in de weg zitten. Elke keer wanneer ik over de Oude Helmondseweg fietste trok het bord aan me als een magneet. Het bleef er ook staan. Alsof het er hoorde. 

Vorige week ging ik eens te kijken of DeurneWiki me, jawel, op weg kon helpen. Wat bleek? Die Blokpostweg was vroeger een verbindingsweg (zandpad) tussen de Helmondseweg met de aan de andere kant van de spoorweg gelegen Beukelsdijk. Bij de aanleg van de spoorlijn in 1866 werd de weg doorsneden en kwam er een spoorwegovergang. De spoorbomen werden ter plaatse bediend door de bewoners van wachtpost 27 (Blokpost). In 1953 werd de overgang opgeheven. 

De woning kreeg vanaf 1955 het adres Blokpostweg 3. De laatste bewoners van Blokpostweg 3 was de familie Verbiest-Slegers. En die Alex van het feestje heette… Verbiest. Verder speurwerk op DeurneWiki leerde me dat Alex er in 1962 werd geboren, ook mijn geboortejaar. 

Het huisje had geen aansluiting op het elektriciteitsnet, maar in 1965 werd een aggregaat aangeschaft en een televisietoestel. De huur van de woning bedroeg vijf gulden in de week. Een keer per maand werd de huur opgehaald. Bij de woning was een stukje grond waarop groente en fruit geteeld werd. De familie Verbiest had ook twee geiten, wat kippen en twee honden. 

Toen de kinderen naar school moesten werden ze door moeder naar de Helmondseweg gebracht waar ze door Sjef Guffens met een busje werden opgehaald. Dit alles kunt u op uw gemak eens lezen op DeurneWiki. Vorige week zaterdag fietste ik, zo goed en kwaad als het kon, met mijn eeuwige vriendin over het zandpad Blokpostweg. 

Het was overdag, we ploegden door het mulle zand, maar dit deed niets af aan de herinnering aan die nachtelijke tocht van 58 jaar geleden. Blokpostweg 3 was er niet meer. Het huis werd in 1970 afgebroken. 

Einde

Fijne vakantie!