Lekker warm?

Ik heb bijna een kwart eeuw de wedstrijdverslagen voor het vaandelteam van SV Deurne gemaakt. Eerst in opdracht van het Eindhovens Dagblad en later, toen de krant door bezuinigingen zich genoodzaakt zag mijn freelanceverbintenis te verbreken, gratis, voor de club. In die jaren heb ik het nodige meegemaakt met mijn opschrijfboekje langs de lijn. 

Ik heb van dichtbij de hypocrisie van het voetbal gezien, maar vooral ook al het moois dat deze sport te weeg brengt. Ik zag supporters, in het dagelijks leven heel gewone en redelijke mensen langs de lijn transformeren in enthousiastelingen met oogkleppen op. Ik zag moeders, vaders, vriendinnen die hun zoon, of vriend bij thuis- en uitwedstrijden op de voet volgden. Ik stond met hen in de stromende regen, maar ook in de verzengende hitte langs de lijn. 

Ik zag het Deurnese vaandelteam opklimmen van de tweede klasse naar de Hoofdklasse. In het begin ging ik met de spelersbus naar de uitwedstrijden, maar omdat er ook een supportersbus reed die wat later vertrok besloot ik daarop over te stappen. In die supportersbus werd uiteraard voorbeschouwd door de voetbalkenners en tijdens de thuisreis werd er geëvalueerd. Toen de animo voor de supportersbus afnam en ter ziele ging reed ik met mijn vriendin – ik heb geen rijbewijs - naar de uitwedstrijden. 

Later kon ik met Harry van Hoof, van café In den Sleutel en een echte SV Deurneman, meerijden. Ik moet in die kwart eeuw zo’n 750 wedstrijden hebben gezien. Ik maakte kampioenschappen en degradaties mee. Ik was erbij toen Deurne in het Helmond Sportstadion de wedstrijd van de eeuw tegen Feyenoord speelde. 

Het waren, al bij al, mooie tijden. Tijden die ik nog steeds koester. Net als een aantal momenten. Zoals die ene keer dat toenmalig trainer Paul van der Palen de reservekeeper de dug-out uitstuurde om opzichtig warm te lopen. Dit, omdat hij vond dat de keeper het team niet goed genoeg coachte. De keeper in kwestie zag vanuit een ooghoek dat zijn vervanger serieus werk maakte van diens warming-up en begon zijn team steeds fanatieker en heftig gesticulerend aan te sturen.

De trainer riep na een poosje de reservekeeper terug naar de reservebank en zei toen deze weer plaats nam op de bank: ‘Lekker warm?’ Ik stond naast de dug-out en hoorde achter mij het meegereisde Deurne-publiek op de tribune gniffelen om deze geniale psychologische meesterzet.