Verbinding (1)

De laatste tijd hoor je, in allerlei tv-programma’s, het woord verbinding vallen. Dat komt omdat verkiezingen in de lucht hangen. Ik heb iets met het woord verbinding. Het voert me terug naar het legendarische jaar 1984. Niet alleen legendarisch omdat George Orwell er zijn even indrukwekkende als angstaanjagende roman aan wijdde. 

In die roman is er een grote broer (big brother) die alles en iedereen in de gaten houdt. Het volk wordt via luidsprekers in de straten van desinformatie voorzien. Zo worden er leefregels opgedragen en bekend gemaakt dat er een grote prijs gevallen is op een lot uit de loterij. 1984 Gaat over de dictatuur van een almachtig leider. 1984 was ook het jaar dat ik in dienst moest. Moest. En dat wilde ik niet. 

Het was carnaval toen ik op moest komen, maar ik had het heel druk in jongerencentrum Den Deel. Daarom besloot ik niet te gaan. Ik was niet in staat tot reizen. Het was een plausibele reden voor een no show. Dat had mijn jongere broer, die al in dienst zat, me verteld. Maar, defensie liet het er niet bij zitten en riep me alsnog op. 

Achteraf bekeken was het een juiste beslissing om niet te reageren op die eerste oproep. Want, de herkansing van defensie bleek een luizenbaantje in te houden. Ik werd opgeroepen voor de verbindingsdienst. Dit hield in dat ik niet naar het front gestuurd zou worden, maar veilig achter de linies mijn werk mocht doen in een telefooncentrale. Uiteraard kregen we een basisopleiding in Ede op de Veluwe. Daar was het opleidingscentrum voor de centralisten. 

De opleiding duurde twee maanden en daarna zou je ergens in den lande gestationeerd worden. Het clubje waarin ik belandde bestond uit gelijkgestemden. Allemaal stonden ze niet te popelen om het land met hand en tand te verdedigen. 

Een enkeling wist alsnog te ontsnappen aan de wapenrok. Zoals de glasblazer die al na een paar dagen mocht vertrekken, omdat het zijn carrière in gevaar bracht. Hij moest elke dag glasblazen om zijn vaardigheden niet te verliezen. Ook was er een gast die er totaal geen zin in had en geabonneerd was op de communistische krant De Waarheid. Die krant werd elke dag keurig op de Elias Beekmankazerne bezorgd. Ook hij mocht de aftocht blazen. We kregen, onder andere, les in het marcheren; de exercitie. Nou is in de pas lopen nooit echt mijn ding geweest; ik liep steevast uit de maat. 

Wordt vervolgd.