Verdraagzaamheid

Eens in de twee jaar wordt de Markt van Deurne in een mum van tijd omgetoverd tot een openlucht ijsbaan. Drie weken lang kan jong en oud genieten van oer-Holandsch ijsvermaak. Het is natuurlijk geen echt ijs-ijs, maar kunstijs. De opwarming van de aarde maakt de winters steeds milder en natter. Ik sta op de Markt en kijk naar het schaatsend grut. 

Er klinkt muziek, maar die wordt moeiteloos overstemd door het geluid van kinderen die met rode konen over het ijs zoeven. Speelkwartier. Zo sta ik te kijken naar de ijspret en droom weg. Ik zie het schilderij van de Brabantse schilder Pieter Bruegel de Oude voor me. Hij schilderde het in 1565 met olieverf op eikenhout. De afbeelding toont een winterlandschap met een Brabants dorp waar een rivier doorheen slingert. 

Op die bevroren rivier schaatsen mensen en zien we allerlei sneeuw- en ijspret. Ik schrik op uit mijn overpeinzing. Een kind met een snotneus zoals alleen kleuters die kunnen hebben staat voor me op de ijsbaan. 

“Meneer, vindt u schaatsen ook zo leuk?” Hij wacht het antwoord niet af en schaatst van me weg. In de tijd van de echte winters kon je elk jaar minimaal een paar dagen schaatsen, mijmer ik. Op het Buntven, want dat had aan een flinke nachtvorst genoeg. Winterde het echt stevig dan togen we naar Griendtsveen en schaatsten we van daar tot aan Helenaveen en terug. Bijzonder was het om op de wieken te schaatsen. Eigenlijk best link, want als je door het ijs zakte was je de sigaar. Niemand die het zag. Maar het ijs was prachtig; inktzwart, ongeschonden en glad als een spiegel. 

Zoals iedereen begon ik op botjes en Friese doorlopers. Was die basis gelegd, dan kon je aan de kunstschaatsen. Noren hebben me nooit kunnen bekoren. Ik kon aardig schaatsen. Dus ja, snotneus, ik vond schaatsen net zo leuk als jij nu. Maar het is niet alleen schaatsen wat de klok slaat op de Markt. Er is ook volop activiteit, van pubquiz tot ijsstokschuiven. IJsstokschuiven? IJsstokschuiven, of eigenlijk Eisstockschiessen, lijkt een beetje op curling en is ook te zien op het schilderij van Pieter Breugel de Oude. 

“Meneer, meneer!” De snotneus weer. “Wij hebben een hele mooie kerstboom. En met Kerstmis komen daar cadeautjes onder te liggen! Heb jij ook een kerstboom en komt daar wat onder te liggen?” En weg is hij weer. “Stof,” mompel ik hem na.

Op een goed 2025, boordevol verdraagzaamheid!