Onze Moeder…

Iedereen heeft zo ongeveer hetzelfde beeld van het opperwezen. Een oude man, gigantische witte baard, een zware stem en het uiterlijk van iemand die boos is omdat er op zondag gewerkt wordt. Woont ergens tussen de wolken, zit op een indrukwekkende troon en heeft een mapje “zondige dingen 2026.xlsx”. 

Zelfs mensen die nergens in geloven tekenen een soort kosmische Sinterklaas op de vraag hoe God eruitziet. Maar stel nou eens dat we er compleet naast zitten. Stel nou dat het opperwezen een vrouw is. Dat zou onmiddellijk kolossale gevolgen hebben. Niet in ons dagelijks leven; dat verandert niet zo gek veel. Het ‘Onze Vader’ wordt ‘Ons Moeder’ natuurlijk, en we zullen wat kunstwerken over moeten sausen, maar verder blijft het toch wel ‘business as usual’. 

Nee, het grootste probleem ontstaat, zeker voor mannen, pas ná de dood. Dan verandert het Laatste Oordeel in iets angstaanjagenders. Vrouwen onthouden álles. Eeuwenlang gingen mannen ervan uit dat je te biecht gaat bij een vaderfiguur die alleen geïnteresseerd is in grote morele kwesties. 

Je komt aan bij de hemelpoort, opgelucht omdat je denkt dat je toch aardig goed geleefd hebt. Kort vermanend gesprekje, beetje donder, klaar. Maar wat als je daar terecht komt in een kantoor waar een ijzige bibliothecaresse met een leesbril op het puntje van haar neus zonder op te kijken gelijk begint met “interessant dat jij jezelf een ‘goed mens’ noemt.” En dan geen lijstje pakt met zware zonden maar een powerpoint start van tweehonderd pagina’s. Waarin alles, maar dan ook álles, voorbijkomt. 

`Je dacht dat het wel prima was die lege pak melk terug te zetten in de koelkast?’ IJskoude stilte. ‘Je ging er van uit dat je die Ikea-kast zonder gebruiksaanwijzing in mekaar kon zetten?’ Huiveringwekkende pauze. ‘Je vond het kopen van die goedkope twee-in-één shampoo een goed idee?” En dit dus anderhalf uur aan een stuk. 

En het allerergste: ze wordt niet boos. Dat zou makkelijker zijn. Nee, ze reageert zoals alleen vrouwen dat kunnen: met teleurstelling. Die rustige, beheerste teleurstelling die onmiddellijk elk greintje zelfvertrouwen uit een man zuigt. Dat zachte: “ik had echt meer van je verwacht.” Op dat moment smeekt iedere man om het vuur van de hel. 

Een vrouwelijke God zou een drama zijn voor mannen. Maar oké, het kan nóg erger. Wat nou als je, na een lang en godsvruchtig leven, boven aankomt en het almachtige opperwezen blijkt een gigantische kip te zijn. Zie dan al die kipnuggets maar eens recht te praten. Het ga u bijzonder en mij ook.