Onnutte beesten
AlgemeenIk heb een hekel aan alpaca’s. Ik heb zelfs zo’n aversie tegen die mormels dat ik niet meer naar het met afstand mooiste terras van Deurne ga, omdat ik daar de kans loop tegen zo’n nepkameel aan te moeten kijken. Alpaca’s hebben een reputatie die totaal niet klopt. Mensen zien ze als schattige, pluizige wolwolken op pootjes.
Alsof ze elk moment een kopje thee voor je kunnen gaan inschenken en vragen hoe je dag was. Maar laat u niet misleiden: achter die veel te teddyberenzachte vacht schuilt een wezen dat het begrip ‘logica’ ooit heeft zien langskomen en toen heeft besloten het te negeren. Dat zie je al aan hoe wezenloos ze je aanstaren. Die lege, compleet verbaasde ogen gapen je aan alsof ze net zijn vergeten wat het verschil tussen boven en onder is.
Je zou bijna denken dat er een constante Windows-update gaande is in hun kop, maar dan zonder ooit opnieuw op te starten. Als een alpaca al een gedachte heeft, kun je er donder op zeggen dat die halverwege ergens vastloopt. Bovendien; alpaca’s zijn verantwoordelijk voor hysterisch gillende vrouwen en auto’s die zonder enige verdere reden tegen bomen aan knallen. U snapt wel waar ik naar toe wil denk ik? Juist ja, naar die compleet onzinnige reclame voor een -ook nog eens- Duitse verzekeraar die, zo lijkt het, al jaren tot vervelens toe op de treurbuis voorbij komt.
Ik wil u toch even melden dat wanneer mijn vriendinnetje als een idioot zou beginnen te gillen bij wat voor beest in een wei dan ook, ik haar ter plekke uit de auto zet met een kusje op de wang en net te weinig geld voor een buskaartje. Ik kan me, tegen beter weten in, wezenloos ergeren aan reclames.
Laat mij de commercial van die hotelboer met die drie kerels met die véél te witte tanden drie keer achter mekaar zien en ik ben bereid een stoeptegel door mijn kijkdoos te keilen. Die gasten zitten op een terras alsof ze het leven zojuist volledig hebben uitgespeeld. Alsof ze niet alleen een goedkoop hotel hebben gevonden, maar ook het geheim van geluk, belastingvoordelen én hoe je altijd een perfect geknoopte sjaal draagt bij 25 graden.
En dan, natuurlijk, die impliciete boodschap: boek bij ons en jij zit hier ook; met vrienden, perfecte tanden en nul zorgen. Wat ze er niet bij zeggen, is dat je waarschijnlijk gewoon op een plastic stoeltje eindigt met een lauw biertje. Gelukkig zijn er ook overheerlijke spotjes die wat mij betreft niet lang genoeg kunnen duren. Geef die zwarte rapper met z’n ijsthee en z’n maat ‘Jeroon’ maar een Oscar! Het ga u bijzonder en mij ook!